Lipnik

Lipnik - dzielnica Bielska-Białej, która swymi korzeniami sięga końca XIII wieku. Została założona około 1297 roku na prawie średskim potem magdeburskim. Wzmiankowana jest już w 1325 w wykazie świętopietrza, stąd wiadomo, że wtedy znajdował się tu kościół. Lipnik położony jest u podnóża Beskidu Małego. Dawniej był samodzielną wsią, założoną jako wieś książęca. W XVI wieku stał się siedzibą niegrodowego starostwa, które istniało do czasów pierwszego rozbioru Polski. Jako samodzielna gmina wiejska Lipnik funkcjonował do 1925 roku, kiedy to został przyłączony do Białej Krakowskiej, zaś w 1951 roku po połączeniu Bielska i Białej znajduje się w granicach administracyjnych tego miasta.
Lipnik zajmuje powierzchnię 13,06 km², co stanowi 10,4% obszaru Bielska-Białej. Można dojechać tam autobusami MZK Bielsko-Biała - linie 5, 6, 13 i 27.

Leśniczówka znajduje się na terenie Bielskich Lasów Miejskich. W XIX wieku Towarzystwo Upiększania Miasta chciało stworzyć w Lipniku miejsce podobne do Cygańskiego Lasu, dlatego przekształciło las w park spacerowy. Utworzono alejki spacerowo, postawiono ławki i stoły, teren oświetlono. Postawiono mostki na potoku wypływającym ze zbocza Gaików, a wypływające nieopodal źródełko Seeligera obmurowano. W Lipniku otworzono również kąpielisko Prysznice, a w głębi lasu wybudowano duży, kamienny amfiteatr.

Na okolicznych zboczach w XIX wieku funkcjonowały dwa kamieniołomy. Właścicielem jednego był Andrzej Walczok, bielski inżynier i architekt, a drugiego- arcyksiążę Albrecht Habsburg z Żywca. W kamieniołomach zatrudniano Włochów, stąd w okolicach rodziny Santarossa czy Bertoldi.