Plac Wojska Polskiego

Plac Wojska Polskiego to stary Rynek Bialski zwany kiedyś placem Józefa (niem. Josefplatz), potem Schillerplatz. Powstał on w roku 1723, kiedy to Biała otrzymała prawa miejskie. Dwadzieścia siedem lat później na środku placu wybudowano drewniany ratusz oraz dom wagi miejskiej. Pierwotny ratusz został jednak w późniejszym czasie zastąpiony murowanym, który stanął w tym samym miejscu co ten dzisiejszy zaprojektowany przez Emanuela Rosta. Wokół rynku, który miał nawierzchnię brukowaną, znajdowały się kamienice, stanowiące siedziby sklepów i urzędów, a na środku stała studnia. Na placu tym dwa razy w tygodniu odbywały się targi, a kilka razy do roku jarmarki.

Obecnie Plac Wojska Polskiego w znacznej części jest zajęty przez parking miejski, który z czterech stron otoczony jest zabytkowymi kamienicami. Jedną z najciekawszych jest tzw. Kamienica Pod Żabami, na fasadzie której znajdują się dwie rzeźby żab. Jedna z nich trzyma fajkę i kieliszek, a druga gra na mandolinie. Kiedyś w budynku tym mieściła się winiarnia, dziś jest on siedzibą orientalnej restauracji. Ciekawym zabytkiem w narożu placu, przy ulicy Staszica, jest również Ewangelicki Kościół Marcina Lutra w Białej. Zbudowany w latach 1782-88 w stylu klasycystycznym stanowi jeden z ważniejszych zabytków miasta.

W najbliższych latach planowana jest rewitalizacja Placu Wojska Polskiego. Projekt przebudowy został stworzony przez zespół bielskich architektów. Plan obejmuje utworzenie dwupoziomowego podziemnego parkingu. Na jego powierzchni mają powstać liczne ogródki i ławeczki, a w centralnej części zostanie postawiona pompa wodna, stanowiąca historyczny element placu.